roze dolfijnen, roze evelienen en roze salars

Joeeeeeee! Het begint echt echt echt te korten want dit gaat mijn laatste blog worden! (aangezien ik binnen twee weken, zaterdag 12 juni, terug op belgische bodem sta!)

Ik heb het deze keer extra lang laten wachten en uitgesteld, omdat ik ineens over alles wat kon schrijven. De vorige keer was na carnaval da ik nen blog had geschreven dus hier volgt dan mijn leven vanaf februari:

Okee, dus na carnaval is de unief voor mij hier ook begonnen,; ik mocht zelf kiezen welke richting (khad wel maar keuze tussen 3 of 4 richtingen) maar khad dus gekozen voor talen omdat ik dacht dat da mij nog het meeste ging opbrengen; kmocht ook echt kiezen welke vakke ik wou pakken en welke niet. En dus na een paar meetings me mensen van de unief en den directeur enzo had ik mijne lessenrooster gekregen, die inhield dat ik 4 dagen per week telken gewoon een paar uurkes in de voormiddag naar de les moest. Het ding was dat die lesse echt suuuuuuuuper saai waren en ik altijd in een andere klas zat, maar mijn medeleerlingen waren zo van die mensen rond de 25 tot 40 jaar dus buiten enkelen waren daar ni echt toffe mensen bij.. na twee maanden ofzo ben ik hier dan toch maar mee gestopt me de unief omdat ik dan die tijd in de voormiddag aan andere dingen kon spenderen (aangezien ik daar echt gewoon zat om mijnen dagboek aan te vullen) zoals kooklessen. Dus manne vanaf nu kan ik jullie dus verwenne me lekkere boliviaanse hapkes haha.

Oke voor de rest ben ik nog altijd ook naart weeshuis blijven gaan, en in de weekends feesjes en in de week chupas(overdag zuipfeesjes), afspreken me vrienden, naar cinecenter gaan om te gaan skygamen of een filmke te zien en gewoon rondhangen op de plaza waar ze de overheerlijkste koffie ever hebben haha.

Intussentijd heb ik niet alleen in santa cruz gezeten; er was nog een reiske naar trinidad met AFS waar we tussen de roze dolfijnen hebben zitten varen en tussen de krokodillen (de Freddy van de sam hahaha) enzo en dan savonds in da dorpke wa rondgehangen en omg ja ik wast al bijna vergeten,; maar ik was toen me steffie in een kerk gaan zitten om efkes rustig na te denken over de dingen enzo.. en op den duur daar nog me haar over zitten praten maar blijkbaar hebben wij daar meeeega lang gezeten want toen wij naar buiten wouden gaan bleek die kerk gesloten te zijn!!! alleen het licht van kaarsen, man da was suuuper eng want da was zoals in de horrorfilms dat daar nen psychopaat ofzo zat die ons ging vermoorden hahah. Ma wij dus aan die poort gaan hangen en om hulp zitte roepen en dan kwamen natuurlijk al die boliviaantjes kijken en ons uitlachen als aapkes in de zoo hahaha en dan hebben die de pastoor gebeld en ongeveer een half uur tot drie kwartier later (natuurlijk allemaal rustig op zen boliviaans) kwam dieje deraan op zen fietske me de sleutel om ons te bevrijden hahahah.

dan ongeveer een week later is Evelien aangekomen! Die kwam mij hier twee weken bezoeken en bolivia wa leren kennen. Da was echt TOOOOOOO CRAZY om die terug te zien man; ik kon da altijd niet geloven dat die daar echt was haha. Maar dus we zijn dan direct vertrokken naar samaipata (klein jipsiedorpke) omdat iedereen daar naar toe ging omdat het semana santa was en dan is santa cruz dood dus we moeste daar wel naartoe. En daar hebben we overdag wa incaruines en watervallen gezien en savonds was het dan altijd feest op het voetbalveld waar alle autos me hunnen eigen muziek bijelkaar kwamen, kampvuurtjes maakten en heeel veel bier zopen! Da was echt grappig want ga moest gewoon van auto naar auto gaan om andere muziek te horen of om meer bier te krijgen hahah:D
Daarna heb ik Evelien santa cruz en de levensstijl hier geshowed en de week daarna ben ik me haar wa gaan reizen door bolivia.. Eerst naar la paz waar het kuuuuuttekoud was en waar we den dodenweg hebben gedaan, gelukkig voor den tweede keer overleefd, maar er was vier dagen voor ons juist een israeletisch meisje afgereden en overleden en in onze groep zaten twee israelethische vrienden daarvan, wel confronterend ze.
Daarna zijn we op de bus naar potosi gestapt, da was een hel ik zweer het u! Na 3 uur rijden ofzo stonden wij stil omdat de chauffeur moest pissen ofzo en ineens voelen en horen wij zo ne knal; der was blijjkbaar ne camion op ons gereden; echt helemaal kapot! Gelukkig leefden die inzittenden nog wel maar een vrouw was er naart schijnt heeeel heel slecht aantoe. En dus dan is er een andere bus gekomen en zijn we verder kunnen rijden! maar dan ineens stonden we stil om 6 uur smorgens blijkbaar en hebben we daar nog drie uur stil gestaan tot ik wakker werd en dan ben ik is gaan vragen wat er aan de hand was en blijkbaar wast een blokkering van de overheid en gingen we nog misntens drie tot 6 uur stilstaan, niks van zene! hup uit die bus gespronge ons koffers gepakt en beginnen stappen naar den andere kant van de blokkering om daar dan voor veel te veel geld nen taxi verder naar potosi te kunnen pakken! wa een gedoe man. Dan in potosi ni zo lang gebleven want twas daar kei lelijk en we waren allebei ziek van de hoogte dus hup verder naar sucre dat daar twee uurtjes vanaf ligt. Da was echt een mooi stadje en daar hebbe we ook nog dinosaurussporen gaan bezien en dan de volgenden dag naar cochabamba om daar naar de grootste christo ter wereld te gaan beklimmen (jep groter als dieje van rio, spijtig wel minder bekend) en savonds daar gaan feesten!! Aahja ik heb daar ook mijnen piercing in mijn lip laten zetten!:D efkes impulsief doen haha.

En toen was Evelien weg en heb ik gewoon nog het leven in santa cruz verder laten lopen; toen was het eigelijk aftellen naar de reis naar het salar de uyuni ; da is echt niieeet normaal moooi da is een super grote zoutvlakte, even groot als vlaanderen, en ge kunt alleeen maar wit om u heen zien echt prachtig, en daar waren ook mega grote cactusseen echt 7 meter groot ofzo en kheb ook woestijnen gezien me keiveel vulkanen overal rondom ons en dan van die gaten waar keiveel rook uitkomt da keihard stinkt omdat da eigelijk zwavel is! en ook een warmwaterbron waar we in hebben kunnen zwemmen; want ge gelooft het of niet da was zowieso de koudste woestijn die er bestaat; snachts wast -30 graden en wij sliepen in van die hotels die van zout gemaakt waren en dus natuurlijk niks van electriciteit of verwarming hadden dus da was echt kuuuuutttekoud.
Twas wel echt banglejk om alle bilgen terug te zien!!:D Het thema was: ze kennen mij hier toch niet. Dus iedereen zo schraal mogeljk (bal marginal achtig) verkleed en zoals gewoonlijk gewoon kei schraal doen en niks aantrekken van wa iemand van ons denkt. Aahja wel echt nen tip voor als ge daar ooit ook zelf naartoe gaat: neem ne katerpil mee! ik zweeer het op 5000 meter hoogte drinken is echt ni aangenaam den dag erna:D zeker ni als ge heel den dag in nen jeep om hobbelweggeskes zit te rijden. haha.

En dan nu terug in santacruz, aant genieten van laatste twee weken; stillekes aan mijn koffers bij elkaar zoeken en afscheidskadootjes enzo maken, ook alles voor de laatste keer gaan doen en daar dan nog is bij stilstaan ook! Dat is echt heel raar en moeilijk; maar toch heb ik een heeeel leuk vooruitzicht om jullie terug te zien!!:D


Ik mis jullie; maar niet meer voor lang! wieeehaaaaaa

Ik hoop dat jullie een beetje genote hebbe van mijn blogs en het tof was om is te lezen!
Tot in belgie,

kus, beso, Ineke.

Er was eens...

Heeeel heeeel heeeel lang geleden een meisje, Ineke genaamd, die een blog heeft geschreven.
Twerd dus dringend tijd voor nen nieuwen blog aan de postdatum van de vorige te zien, kben bijna twee maanden verder!!! En natuurlijk is er weeral super veel gebeurd he.

Te beginnen bij de Bilgen die santa cruz kwamen veroveren, bijna iedereen van de bilgen die in bolivia wonen zijn naar hier gekomen omdat de legendarische pitbull; zowieso goedgekend met de nummers i know you want me en hotelroom en van die dinges; typischen bolivia muziek haha, hier dus optrad in santa cruz. Da concert was zalig we hadde de goedkoopste tickets gekocht ma uiteindelijk zijn we dan toch weeral in de vip geraakt waar ge tickets van 5 keer duurder nodig had hahahah, sukkeltjes die da daar echt aan hebben gegeven toch!
dan zijn we ook nog naar samaipata geweest met de bilgen; da was natuurlijk ook suuuuuper tof; da is echt zo een hippiedorpke int midde van de natuur, in een keiiii cheap hotelleke van belgen geslapen, en nog heeeel zotte dingen meegemaakt op de plaza van santa cruz toen we de volgende nacht terug waren, maar da zijn dingen die ge Zowieso in belgie te horen krijgt.

Dan volgde een paar dagen later carnaval!! Amaaaaai da was echt zooooooooooooooot! ma echt ik meen het niet normaal hoe zalig da da is. awel hier in santa cruz is de enige plaats in de wereld waar ze da zo graaf vieren, tzit een beetje ingewikkeld ineen ma ik zal het hele concept is een beetje proberen uitleggen he/ Dus het bestaat uit vier dagen, zaterdagavond hebt ge eerst de "stoet" zo ne pracht en praalstoet me keiveel van die coole en zotte praalwagens zoals ge op tv altijd ziet, en op elke praalwagen staat helemaal vanboven een koningin, alee geen echte, ma da is de koningin van de comparsa van de praalwagen. Ne comparsa da is ne groep van mensen, jongens; die zo een paar keer int jaar samen komen om te feesten maar vooral me carnaval, en alle comparsas hebben verschillende namen. dus eigelijk echt heel santa cruz van arm tot rijk zit in ne comparsa want dan hebde bijvoorbeeld tussen die comparsas verschillende rangen, alee sommige zijn veel rijker;armer, ouder, jongeren, echt allemaal verschillende dus. En elke comparsa heeft dus een koningin, en dan is er nen hele stoet over ne keiiii grote straat en da is het traditionele deel. Want de bedoeling is dat de comparsas de meisjes uitnodigen om in hunne comparsa te komen feesten op carnaval. En dus daarom mogen de jongens de meisjes uitnodigen om in hun comparsa te komen, in vergelijking betalen de jongens 200 dollar terwijl de meisjes maar 30 moeste betalen; omda ja da is hier de cultuur zo he. En me die 200 dollar da ne kerel betaald of 30 dollar van een meisje; krijgde nen soort van overal en toegang tot de "garage", das zo nen openluchtgarage meestal of een parkske ofzo; en daar zijn optredens en alllleeen drank is gratis en gratis bbq enzo. en omda ik een meisje was mocht ik ook in andere garages binnen, dus da was echt zo van parkske naar parkske me optredens wandelen terwijl alle straten afgesloten waren EN iedereen op elkaar verf aant spuiten was!! echt me alles; drie dagen aan een stuk, op elkaar gooien, verf, waterballonne, verfpistooltjes, bier(was toch gratis haha), echt me alles. En da dan drie dagen aan een stuk!! echt een geweldig leven was da ze:D

En dan na carnaval efkes moeten recuperen toch, en dan is het gewone leven terug begonnen; ik heb ondertusse ook nen salsacursus afgerond en ben ondertussen bezig me zwemlessen. en tweeshuis da doe ik ook nog altijd verder. EEEEn ondertussen is ook de unief begonne!! ik studeer hier dus talen; frans; spaans en engels en das altijd alleen in de voormiddag, buiten maandag want dan heb ik geen les haha.

Den tijd begint ook enorm te korten; binnen minder als 3 maand sta ik al terug ginder!! dus nu ga ik gewoon nog genieten van mijn leven hier, mijn zorgeloos leven, voordat ik terug in de harde maar zowieso ook supertoffe realiteit terecht kom.

EN binnen twee weken exact staat Evelien hier joehoew!!:D

Oke daaaag; kmis jullie

Tarija Kapot.

Dag churos! Kben weer terug van weggeweest.
Tijd voor een nieuwe blog! Der is weer vanalles gebeurd!
Met nieuwjaar ben ik naar Tarija gegaan. Waarom? Omdat dat DE nieuwjaarstad is van Bolivia. Echt heel de wereld gaat daar me nieuwjaar naartoe om daar nieuwjaar te vieren omdat da daar het beste en tofste feest is. Da is namelijk een week aan een stuk feest.
Ge kunt het u al voorstellen, een vrij klein zonnig stadje, me twee plazas centraal waar iedereen altijd zit, en dan rond de periode van nieuwjaar loopt da daar vol, ma echt VOL me jongeren!

Maar wacht, kzal bij het begin beginnen. We gingen er naartoe in bus, want da ist goedkoopste, twas weer een zotte rit van 20 uur want Tarija ligt helemaal int zuiden van Bolivia tegen de Argentijnse grens. Natuurlijk wouden we toen al beginne me feeste dus hebben we onderweg in de bus (die ook vol me feestgangers enjongeren zat) al vriende gemaakt die ons heel den tijd pintjes trakteerden, echt chill want de weg was echt mega kut en als ik nie zat was geweest had ik echt doodgegaan! Maar da was dus echt al een heel feest. Alleen smorgens toen we Tarija begonnen te naderen moesten we ongeveer twee uur wachten omdat ze de cement nog aant legge waren.. hahahha, das echt typisch bolivia. Dus hebben we weer nieuwe uno-vrienden gemaakt. En efkes iets gegeten langs de weg, der zaten zo van die vrouwen me potten langs de kant dus moeste we da is uitproberen, twas wel ni zo lekker.
Toen da eindelijk de weg af was, konden we doorrijden en rustig aankomen in Tarija! Echt een suuuper mooi stadje, vrij klein, maar heel gezellig, deed me kei hard aan Europa denken omdat het zo proper was en zo ja europees.. kweetni waarom.

Dan begon de zotte week pas echt, we hadden een cheap hostalleke gevonden waar we konden slapen voor iets van een 4 euro per nacht ofzo en dan was da echt super chill, elken dag gewoon rondhangen op de plazas, terrasjes doen, vrienden maken, enzovoort! En de sofie johnson heel den tijd me haren gsm tiktok!! hahaha. En savonds gingen we dan altijd de feesjes kapot maken. Echt zalig! Elken avond opt podium gedanst en de volgende dag waren er altijd duizend mensen die ons herkenden, dus hadde we weer nieuwe vrienden hahaha.
En dan savonds tijdens rondhangen op de plaza ook van huis naar huis gaan omda we overal werden uitgenodigd en amaai, kwas al bijna vergeten te vertellen over dé sebastian! Echt hahaha, er was ergens een gevecht bezig en wij natuurlijk gaan kijken en ineens zegt de sebastian ehj wille jullie niks drinken, wij owke goe als gij ons inviteerd, dus oke dan gingen we zitten en hebbe we zo dé sebastian leren kennen, zo een grappig manneke da we derna nog keiveel zijn tegen gekomen!
En ook als er zo nen truk voorbij kwam, ehj moge wij der mee in, dan hup vanachter in den truk toerekes zitten doen rond de plaza me kei luide muziek.

En op nieuwjaar zelf zijn we naar een kei groot feest geweest en na da feest gaat iedereen naar de plaza chillen, dus om 8 uur smorgens was echt iedereen op de plaza zo zat als ne patat (btw da kan trouwens ni want patatee kunne ni zat zijn want die zien bruin, hahahah een van de zatte uitspraken) en daar gewoon nog wa verder gefeest. Virg en ik in taxis zitte stappe zonder da we moeste betalen, kei handig man, en dan de volgende dag zagen wij ineens die fotos van in die taxis da wij al die cocabladere aant eten waren en dieje zijne cola aant opzuipen.

Oke we zijn ni alleen zat geweest in Tarija! We hebben ook nog den toerist uitgehangen want we zijn nog naar de casa vieja geweest. Da is zo een huis in de buurt van tarija en daar maken ze al de lekkere wijn van Tarija. Me kei mooie wijngaarden enzo. En we hebben ook nog een marktje afgedaan enzo van die dingen! Want echt serieus Tarija is echt een prachtig stadje, vanaf nu 2de mooiste op de lijst (1ste is natuurlijk santa cruz..)

Oke na een zotte week gefeest te hebben, moesten we terugkeren naar santa cruz.. zo brak en moe als iets! Tbegon al goe, diejen buschauffeur zag er kei dronken uit en had zowieso niks geslapen (hier rijden de busschauffeurs gewoon 20 uur aan een stuk zonder afwisseling ofzo) en dieje was echt mega snel aant rijden, op nog een degelijke weg wel. Maar ineens moet die meeeeeeega hard remmen en begon het naar de rook te ruiken en der was wa paniek, maar uiteindelijk bleek het gewoon nen hond geweest te zijn die hij had overreden. Kwas dus echt al ni gerust, en kben heel de weg wakkergebleven omda ik gewoon ni kon slapen! De weg naar Tarija is echt even erg als den doden weg, kunde u da voorstellen 20 uur aan een stuk. Die is echt keeeiii dun, me kei diepe hellingen, en dan midden in de nacht zonder licht. Bv er waren keiveel stukken da ge langs den ene kant de muur op 20cm kon aanraken en langs den andere kant den rand ni meer kon zien. Of een keer da dieje nen bocht nam en er verschoven zo stenen dus hongen wij efkes keiii scheef in de ravijn, maat echt kpak nooit meer de bus naar ginder! Alsk daar ooit nog moet zijn is het zowieso met vliegtuig.

En dan waren we dus terug. De weken daarna heb ik efkes weer dipke gehad. tging ni zo goe me mijn familie, aleja ik woon nu int hotel, en das allemaal heel leuk eh, maar da geeft helemaal ni zo een familiegevoel! Gelukkig is da zich nu aant oplossen en is het wel hard aant beteren de laatste dagen.

vandaag komen ook alle andere belgen naar Santa Cruz want we gaan me zen allen naar Pitbull kijken en naar samaipata een tripke!! Tzal wel weer zot worden.

Aah en ik heb ook een reunie gehad over de unief, en die gaat binnekort ook beginnen, na carnaval (wa hier het grootste feest vant jaar is) en ik ga hier ofwel talen(voor mijn Spaans te verbeteren), ofwel toerisme(omdat die veel tripkes maken) of communicatie(omdat da er leuk uitziet me theater en radio enzo) studeren. Kben er nog ni uit maar ik hou jullie op de hoogte.

EN maandag ga ik salsalessen pakken! haha

Oke ciao, tot snel! Kmis jullie hard! En toch kijk ik ni zo heel hard uit om terug in belgie te zijn... wat trouwens nog maar 4 en halve maand weg is want mijn vliegticket staat al vast. 12 juni om 14.00 u ongeveer sta ik terug op Belgische bodem..

Liefs,

Feliz Navidad en ineens gelukkig nieuwjaar en vrolijk pasen!

Dag iedereen!! Gelukkige kerstmis, feliz navidad!! En ineens een gelukkige nieuwjaar, want de kans dat ik daarvoor nog een blog ga schrijven is miniem, mij kennende.
Ik doe men best echt wel he! Maar kheb net gezien dat de vorige post iets van een anderhalve maand geleden is, wat eigelijk best wel verschrikkelijk lang is aangezien ik elke keer opnieuw beloof om de volgende keer vlugger een blog te schrijven (terwijl het steeds op het tegenovergestelde uitslaagd). In ieder geval, geen nieuws is goed nieuws he, da zegge ze toch altijd. En tis nog waar ook. Ik heb weer een prachtmaand achter de rug.

Oke om te beginnen ben ik in november naar Chapare geweest. Naar Villa Tunari om preciezer te zijn. Dat is een dorpke midden in de jungle van Bolivia. AFS had dit reisje georganiseerd dus we waren weer met alle zotte Bilgen bijelkaar. In ieder geval, voordat we vertrokken besloten Virginie en ik om weer iets zots te doen. Dus we gingen ne vriend meepakken naar den jungle. Namelijk de Renee! Echt nen toffe maat zene hahaha. Kzal is vertellen hoe we dieje hebbe gevonden. We waren aan den busterminal een half uurtje voordat de bus ging vertekken en besloten toen dat er nog iets ontbrak. Dus virg en ik snel weg naar de dierenwinkeltjes en daar hebben we voor het eerst kennis gemaakt met Renee Rollen Maar(rollen maar is achternaam), de hamster. Hahahaha, we hebbe dieje voor een spotprijsje gekocht me kooi met draairad en drinkbusje en we hebben er zelfs eten en haver enzo van die dingen voor gekocht. Haha da was dus de verrassing dus die kooi onder een dekentje mee de bus opgesmokkeld en dan in de bus de sam en bri verast me de renee. Haha da was echt super grappig want dieje van AFS bekeek ons heel den tijd kei raar (op den duur haatte die ons zelfs.. volgt later) en dan hadden we ook lekkere drankskes gekocht voor op de bus. Echt cool van die wodka in een tube (zoals een zalftube ofzo) en voorgemaakte cocktails in zakskes, dus het was weer een feest die avond op de bus haha! En daarna hebben we de kooi van de renee helemaal versiert, twas echt een kunstwerk:D De Renee was soms wel stout want altijd als wij gewoon rustig wouwe zitte moest dieje kei wild doen enzo en als wij dan die zijn kunstjes wouwe laten zien aan de mensen die voor ons op de bus zaten dan was dieje kei tam... gevolg: de Renee moest gestraft worden! Raam open, kooi eruit en efkes afkoelen zene. Daarna was hem terug braaf :D En dan rond een uur of drie ofzo stonden we ineens in de fille.. Ma man ge moet u voorstellen fille in Bolivia, cochabamba (chapara is in het departement cochabamba en we gingen eerst naar de stad cochabamba zelf) is ongeveer zo lang rijden als van Antwerpe naar Parijs. Maaaaar er is maar 1 weg die daar naartoe gaat. En wa voor ne weg, gewoon kei smal me twee reistroken. En er was ergens in den avond ervoor ne rotsblok op de weg gevallen.. gevolgen heeel de route naar cochabanba was geblokkeerd. En wij hebben daar in de fille gestaan tot 10 uur smorgens. Maar dus echt niks bewegen he. en geloof mij da is kutte warm op de bus!!

VIRGINIE EN IK MET RENEE

In ieder geval volgende dag aangekomen in cochabamba, iedereen vond onze verrassing de Renee echt super tof! En de Renee vond ons ook tof, buiten de keer da we zijn kooi lieten vallen in een restaurant en al die zijn haver eruit was. En twas echt zalig om elkaar weer terug te zien, en ge wist toen al dat het zot ging worden!! Toen we in de bus naar Villa Tunari wouwe stappen met de Renee hielden ze ons tegen want er is ne wet (ja manne er is dus blijkbaar 1 wet in heel bolivia die ze echt toepassen) die zegt dat er in chapare geen dieren mogen binnen gebracht (beschermd gebied ofzo) dus ofwel was het vaarwel renee dan al, ofwel was het de kans wagen en renee laten afpakken aan controle. Tweede optie dus! (1 probleem de kooi mocht ni mee want dan zoude ze het direct door hebben en ik moest de renee tussen mijn borsten steken als we bij de controle waren) hahaha, ik vond da allemaal kei grappig dus we gingen da proberen. Uiteindelijk zijn er twee controles geweest en ik heb de renee gewoon in mijn broekzak gestoken en ze hebben het niet gemerkt! Dan aangekomen in Villa tunari. zijn we echt midden in den jungle in een hutje gaan slapen (er was wel een zwembad haha) en da was super graaf! De volgende dagen hebben we 3 parken bezocht, een was langs een kei wilde rivier echt zo nen toch door het oerwoud en in zo van die vleermuizengroteen en van die vieze beesten enzo en keiveel vogels. En da ander was me apen die gewoon op u kwamen enzo en het laatste was een avonturenpark me keiveel grave slingers en deathrides (gemaakt op zen boliviaans,, heeel stevig en suuper hoog) Echt super tof was da! En we gingen elke dag in hetzelfde restaurant eten maar de laatste dag mochte we wel ni meer binnen.. hahah. Der was een avond echt te zot! (we gingen naar een "disco" in villa tunari en da was echt supertof en daarna blijkbaar nog in zwembad zitte zwemmen enzo en details zijn voor mails hahahha.

CHAPARE, RIVIER WAAR WE OVER MOESTEN

ENGE GROT MET VLEERMUIZEN

Oke da was het zowa, aahja hoe is het met de renee afgelopen, dieje heeft het allemaal overleefd en woont nu bij een kei lief Boliviaans gezinnetje (als ik het verhaaltje van Karen mag geloven tenminste...)

Dan daarna terug in Santa Cruz was nog een zotte week want de Ward was meegekomen naar Santa en het was toen ook mijn graduacion. Wa moogde u daarbij voorstellen, echt heeeelemaal op zen amerikaans! Eerst was het zo me zon toga en hoedje om omhoog te gooien en dan moest mijn papa mij naart podium brengen over de rode lopen en dan kreeg ik een roos en opt podium ook nog mijn"diploma" en daarna moest ik bij de rest gaan staan en moesten we onze hoeden in de lucht gooien na 10 speechen. Echt cool! en dan de volgende dag wast de graduacion zelf.. Ze hadden een kleed laten maken bij de kleermaker voor mij en dan die dag had mijn mama mij meegapakt naart beautysalon hahaha, ik heb daar echt 4 uur gezeten ofzo voor uiteindelijk iets wa ik zelf ook had kunnen doen, ach ja zo gaat da hier! En dan ben ik naart feest gegaan en heb ik nog is moeten defileren over de rode loper en dan was da echt alle meisjes MOESTEN een lang kleed aan doen en de jongens hadden dan een mooi pak aan me gileke enzo en daarna moest ik met mijn klas walsen hahaha, da was echt te grappig want ik kon da natuurlijk helemaal ni dus hup helemaal naart midden tussen den hoop zodat niemand mij en de ward zouden zien!:D En daarna wast zo nog een chique diner met heel den tijd een bandje da speelde en twas echt een zot feest. En dan om 4 uur snachts stond er een busje klaar voor onze klas om ons naar ne quinta (buitenverblijf me zwembad) te brengen en daar konden we gaan verderfeesten tot de volgende dag , echt zaaaaaalig! Twas echt af!!!

MET WARD OP GRADUACION

MET OUDERS OP GRADUACION

Voor de rest ben ik nog naar een graduacion geweest van een andere Boliviaanse vriendin, die was zelfs nog groter want die hun school was ook een pak groter maar wel veel saaier want die hadden geen disco hahaha.

Ooh en ik ben nu ook verhuisd! Ja, mijn vorig huis was dus al verkocht en het volgende is nog in de maak, conclusie: we moeten int hotel gaan wonen voor 3 maanden (ondertussen nog maar 2). Maar das eigelijk super tof want da hotel is helemaal int centrum, 3 blokke van de plaza ofzo, en ik kan nu overal te voet naartoe en keiveel feesjes ook in de buurt en elke morgen heb ik een zot ontbijt haha! Het enige nadeel is dat een huis toch meer een familiegevoel geeft.. Maar aangezien mijn familie echt wel super tof is is da niet zo erg maar het is wel anders als in mijn vorig huis moet ik zo zeggen. Maarja binnen 2 maanden heb ik weer iets anders, kmag echt niet klagen!

Aah kwas het bijna vergeten te melden! Aangezien ik nu vakantie heb en niet meer naart school moest had ik tijd om aan vrijwilligerswerk te beginnen. Ik werk nu 3 dagen per week in een weeshuis en ik ga da blijven doen tot in juni want da doet echt goed om die kindjes daar wat liefde te gaan geven en die mensen daar wat te gaan helpen. Ik sta bij de kleinste baby´s tot 1.5 jaar ofzo maar die van 7 en 8 (de oudsten in dit weeshuis daarna gaan ze naar een ander) komen ook heel den tijd binnen en aan mij hangen enzo. Maar den eerste keer toen ik daar binnen kwam deed mij da echt al wel iets want die kindjes zeiden direct heel den tijd mama mama mama tegen u en ik besefte direct dat die echt een super groot gemis hebben. Dus het doet me echt goed om het grote deel aan armen die hier heersen toch op een klein maniertje een beetje te kunnen helpen.
(ik mag hier wel geen fotos van trekken, dus vant weeshuis zijn geen fotos)

(oke der is efkes een pauze tussen geweest, kschrijf nu verder na paar dagen)

Kerstmis was super! kheb het met mijn familie gevierd in mijn tante haar huis, me keiveel vuurwerk om 12uur en heel den tijd autoalarmen die afgingen. We hebben een varken gegeten haha, alleen den appel in de mond ontbrak nog! Den dag erna op kerstdag zelf ben ik naar mijn familie in montero geweest. Da zijn zo de 4 zussen van mijn mama en mijn oma. En die zijn zo een beetje armer zoals ik al wel is vermeld heb, maar da zijn echt toffe mensen. Zo 5 zussen die keiveel bier zuipen, en die zijn zo tussen de 19 en 32(mijn mama is de oudste) en die zaten mij echt zat te voeren want die willen heel den tijd seco(adje) doen en dan vullen die direct terug bij. Ma da was wel grappig!

MET DE FAMILIE BIJ DE KERSTBOOM

Oke ik vertrek sewwes met de bus naar Tarija om daar nieuwjaar te gaan vieren. Da gaat weer 18 uur rijden zijn in een kutbus deze keer want alle slaapbussen waren al uitverkocht. Wa vrij normaal is want heeeeeeel de wereld gaat naar Tarija om daar nieuwjaar te gaan vieren! Tarija is zo een stadje tegen Argentinie en das naart schijnt de beste plek voor nieuwjaar. Echt alle jongeren van Bolivia gaan daar naartoe en da is een hele week feest. En das een vrij klein stadje dus da ga helemaal op stelten staan en vol me jongeren zitten! Twordt echt zot denk ik.

Kga hier stoppen want ik moet mijn koffer nog maken en kheb geen zin meer om te schrijven haha. Oke ciao iedereen! Voor de gene die al gedaan zijn met de examens, geniet van je vakantie, voor de gene die nog examens moeten doen, geniet van je vakantie, en voor de rest, geniet van het leven!

Ciaociao. Btw, ik zit in den helft van mijn jaar :( da gaat kuuuuuttee snel!!
Kzie jullie graag.

Ik ben verhuisd

Nieuw adres:

Hotel Bolivia
To. Ineke Van Loven
Calle Libertad #365
Santa Cruz de la Sierra, Santa Cruz
Bolivia

P.S.: Een van de dagen volgt er nog is een blog! (ik beloof het :D)

"Woef!" zei de hond en hij was dood. Einde.

Buenas dias, tardes y noches!

Potvervijf het is een maand geleden dat ik nog iets heb gepost!! Gelukkig had ik vandaag effe tijd en zin om er is werk van te maken. Sorry dat het niet perfect in details gaat zijn maar ik ga toch proberen om voor jullie een mooi algemeen beeld te vormen van mijn afgelopen ZOTTE maand. Met als hoogtepunt het La Paz reisje.

Maar om te beginnen moet ik nog vertellen over mijn geweldig tripke naar Samaipata.
Samaipata is een een klein dorpke, ongeveer drie uur rijden van Santa Cruz en het zit daar vol met hippies vanuit de hele wereld. Da was echt suuuuper chill! Op nen donderdag besloten Karolina, Bri, Virginie en ik om er in het weekend naartoe te gaan. Dus wij hup in een soort van taxi die ons voor 30bs (3 euries maar) per man daarnaartoe wou brengen. Door de bergen gereden, in prachtige natuur. Echt dat deed zoveel deugd om even uit de stad te zijn, die enorm vervuild is, en terug frisse lucht in te kunnen ademen. In het busje vrienden gemaakt met de meneer "el señor" en daar zwarte pieten met gespeeld, hahaha, echt letterlijk pichi negro aan hem uitgelegd. Die moest ons in het begin niet maar toen we dieje nen saltena (Bolivaanse lekkernij) gaven was dieje kei gelukkig en vond die ons kei tof. Maar dus in Samaipata aangekomen, zijn we naar onze overnachtplaats gegaan, een soort hotelleke/camping, van jawel Belgen, want in Samaipata zitten maar liefst 27 verschillende nationaliteiten op de 3000 inwoners. Belgen uit zoersel nog wel (broer van Marie), haha da was echt kei tof om het "grave" zoerselse accent nog is te horen. Maar dus we kwamen daar aan en dat zat daar echt VOL met hippies hahah, allemaal al van smorgens vroeg "kruiden" aant roken.
Het dorpje zelf was echt kei mooi, kei gezellig en super kleurrijk. Echt geweldig gewoon. We zijn ook naar oude incaruines gaan kijken en naar de watervallen in de buurt geweest. Kort samengevat geweldig weekend. En dat was echt zo tof om nog is chill te doen, want in Santa Cruz zijn ze echt anders. Allemaal poppemiekes enzo, en daar in Samaipata kon ik echt nog is goed chillen hahaha. En savonds feest met de hippies natuurlijk!:D



SAMAIPATA


INCA RUINES
GENIETEN

De week erop is Christophe uit La Paz gekomen, da was weer een serieus feestweekend. In mooie kleedjes, als poppemiekes naar de feesjes van Santa Cruz. Mijn mama van hier had me nog naar de manicure genomen, dus het was op en top Santa Cruz´s en echt het tegenovergestelde van hoe ik het vorige weekend had geleefd.

Dan een paar dagen later, eindelijk, de geweldigste reis ever!! DE reis naar La Paz. Eerst met iedereen van Santa Cruz, dus inclusief de Duitsers, Oceaniers, Groenlander en de geit(onze turkse goede vriendin haha) 18 uur in de bus. Natuurlijk was dat de partybus, wat de andere mensen die ons vergezelden volgens mij niet zo aangenaam vonden, maar ik vond het wel heel grappig en tof! We konden echt direct een feesje houden want die bus was dus eigelijk meer luxueus dan de bussen die wij moeten pakken als we gaan skien in belgie, echt zot, suuuuper brede zetels, ge kon daar echte bedden van maken, alles kei breed, platte tv´s enzo, echt chill, en ne kei brede gang waar de party plaatsvond haha, spijtig dat de bokskes vrij snel plat waren!! Maar toen begonnen we zelf maar te zingen, onze mooie kindertijd kwam terug boven! Met de samsonrock, samen op de motor en 10 miljoen van Samson en Gert als dikke favorieten!! Haha:D
Nee maar gelukkig dat het een heel goede bus was, want da wilt zeggen dat de chauffeur ook degelijk is en die niet inslaap valt en wel degelijk kan rijden, want de wegen waren echt maar niks ze, wij hadden nu niet zoooveel afgronden, maar kan je het al voorstellen midden in de nacht met enkel het licht van de autos, op meestal zandwegen in het oerwoud, en dan was het nog kei hard aan het stortregenen buiten, dus als je naar buiten keek zag je werkelijk niks, ik ben dus echt blij met onze chauffeur en maatschappij, je kan beter op zeker spelen zou ik zo zeggen!

DE LUXE PARTYBUS

FIESTA OP DE PARTYBUS

Maar dus, aangekomen in La Paz konden we na drie maanden in Bolivia te zijn eindelijk de hele groep van de eerste dagen hier terug zien! De zaligste groep die ik me had kunnen inbeelden om een jaar Bolivia met te delen. Dat was gewoon ongeloofelijk hoe goed het na de eerste 5 minuten in zaventem al zo goed klikte tussen ons. Vrienden voor het leven, da wist ik toen al. En toen we elkaar dan eindelijk na drie maanden allemaal terug zagen leek het weer of we elkaar al jaren kenden! Echt zalig. Maar ook de (vieze:p) duitsers waren erbij. Dus da was kei grappig echt zo Belgium against Germany, alleen deed germany nooit mee omdat die veel te saai waren haha. Ma man da was echt zo die deden niks tof, die lachten nooit, en al zeker niet met ons haha, en op den duur kwamen de duitsers overlopen naar belgie omdat ze ons toffer vonden hahahaha. Sukkeltjes toch. TOERISTEN IN LA PAZ

Dus, den eerste avond in La Paz bleven Steffie, Virg, en ik bij "Sofie Johnson aan de balie" slapen. Die had een kei groot huis in het zuiden van La Paz dus da was kei chill! In den dag goe den toerist uitgehangen en savond bij sofie jhonson ons kunnen douchen en als 4 poppemiekes ons overhard opgemaakt haha met de geurtjes en sjmink van de zus, shhhh, haha. En dan klaar om naar een of andere plaza te gaan waar we hadden afgesproken met de rest uit belgen en blijkbaar nog wat bolivianen uit sofie johnson en de christophe hun klas. Op die plaza hebben we voorgedronken, daar is de vinwa kohlberg ontstaan. Haha. Want Virginie, Ward en ik hadden zin om iets te drinken dus wij snel naar de winkel om den hoek, een fles kohlberg gaan halen(die hadden we smiddags het restaurantje dat bri gekozen had, hadden ontdekt). Kei lekkere wijn, en toen we terug waren, vijf meter verder was die al op haha, dus wij opnieuw een fles gaan halen, en dan besloten om team vinwa Kohlberg op te richten haha. Maar toen wij terug wouden gaan naar da pleintje zagen wij ineen Karen en Steffie aankomen, en wij OH NOOO, die gaan ons zien en ook van die wijn willen drinken, dus wij BUKKKEEEEN, kei hard bukken, terwijl die ons nog altijd konden zien hahahaha. Maar zun die dachten dat wij een spelleke wouden spelen dus Steffie en Karen ook ineens BUKKEEEEEN, hahaha. En daar is Bukken ontstaan. Wij hebben echt heel het weekend nog op de zotste plaatsen zitten bukken hihi. Maar dus toen we drie kohlbergs verder waren was het wel tijd om naar een feesje te gaan, dus naar een leegstaand huis van iemand en daar feest!! Heeel goeien avond, alleen wist ik er achteraf niet meer ALLES van hahahah.
HIER LEREN WE DE KOHLBERG KENNEN TEAM VINWA KOHLBERG

TEAM BILGICA

Dan de volgende dag om 7 moeten opstaan om op het AFS kantoor te zijn omdat we naar het titicacameer gingen gaan, het hoogste bevaarbare meer ter wereld. Echt suuuper mooi was dat, en op het bootje kei goed geamuseerd. We gingen van Copacabana naar Isla del Sol varen (en je kon Peru kei goed zien, echt graaf) en twas zowa nen boot met voornamelijk belgen en een paar overlopers van duitsers en nen duitsen boot. Maar diejen duitsen boot was eigelijk gewoon kei saai. WAnt wij hebben heel den tijd de mop zitten uithangen. We kregen bananen te eten en we wouden de mop met de banaan uithangen zodat daar iemand over uit zou glijden, hahaha. Het was bijna gelukt. Ook met de limbo en wisselen van kant en pa pa pa party every day op den boot ook natuurlijk. Echt suuuper tof! Dan aangekomen op isla del sol hebben we eerst de vlag van den boot nog gepikt en zijn we op ne rots geklommen om als overwinning met de vlag te zwaaien. Isla del sol was echt eeen kei mooi eiland met een kei mooi zicht op het meer, en daar waren ook nog oude incaruines, ook echt graaf om te zien! Het is zo geweldig om zon mooie dingen te zien als je in gezelschap van zon leuke mensen bent. Da is het leven gewoon.

DE MOP VAN DE BANAAN UITHANGEN

TITANIC OP ONZEN BOOT
OVERWINNING MET DE VLAG

TITICACAMEER

INCARUINES ISLA DEL SOL


Maar dus daarna zijn we naar andere kant van isla del sol gevaren en hebben we daar geslapen in klein hoteleke met als je opstond uit het raam een prachtig zicht, echt de hemel haha. Nee, echt genoten heb ik daar!! En savonds natuurlijk vis gegeten, echt zalig da was den eerste keer in drie maanden dat ik in bolivia vis had gegeten! En er was nog een gezellig kampvuurtje daarna, dus dat was de rustige avond van de reis. Volgende ochtend moesten we er natuurlijk weer vroeg uit want we gingen het andere eiland bezoeken op het titicacameer; het mooie isla de la luna. Daar was eerlijk gezegd niet zoveel te zien, maar wel tof om beetje tot rust te komen, hoewel dat zowieso niet gaat met zon zotte bende WAHANT we hadden besloten om nen duik te gaan nemen in het titicacameer, hahahha. We wouden nog is iets zot doen, en het is toch te zalig om is ne keer in het allerhoogste meer ter wereld te zwemmen!:D Da was echt ZOTkoud, maar de Bilgen hebben het weer gedaan, alee niet allemaal, maar de zotste die het aandurfden wel hahah! Echt geweldig, want daarna als je eruit kwam was het kei warm in de zon. En we hebben daar ook gegeten, zo typisch gegeten zo met allemaal eten op een lang laken gestrooid en dan gewoon met u handen in een bakske opscheppen wat je wilt hebben (fotos op facebook).

LEKKERE TYPISCHE MAALTIJD

LAMAS OP ISLA DE LA LUNA

TITICACAMEER

Daarna allemaal uitgeput terug in den boot, even wat bijgeslapen en dan aangekomen in La Paz, zat de AFS trip erop. Duuuuuus... hadden de Bilgen op voorhand al besloten om een paar dagen langer te blijven in La Paz! Met zen allen naar het hotel van int begin, kei chill hotelleke, en we hebben ze daar allemaal goed laten weten dat we der waren ze hahaha! Elke avond feest. En elke dag was gewoon zalig met onze groep, we hebben heel de week zotte dingen gedaan en de mop uitgehangen. Om het kort te zeggen, den eerste dag waren er al mensen uitgecheckt door ons, mochten we al niet meer in de bar aan den overkant binnen en wou iemand ons saboteren door zijn valies in onze kamer te zetten en dan te zeggen dat wij die gepikt hadden, GRRR! Ook nen avond dat we is iets zot wouden doen, dus iedereen verkleed en Ward en ik wouden ons haar blauw verven haha. Dus wij verf gekocht, achteraf gemerkt dat het textielverf was haha, maar het toch maar op gewaagd en ons haar dus blauw geverfd (heeft 7 wasbeurten gekost om eruit te geraken hahaha) en dan maar gaan feesten, we hadden dat eigelijk gedaan om ons te vermommen zodat die van de bar aan den overkant ons niet meer zouden herkennen hahaha.
Ze hadden ons toch maar binnen gelaten, want wij brachten toch telkens weer de sfeer!

VERKLEEDPARTY

IN LA PAZ

En overdag altijd wat rondgelopen in La paz, van het mooie leven genoten, koekjesmarkten bezocht, megacenter bezocht, en pompompom van de DODEWEG gegaan!! Jaja zot he. Da is de gevaarlijkste weg ter wereld, die is 3.2 meter breed en langs kei diepe ravijn. En als daar twee autos elkaar paseren dan moet den ene half in de ravijn gaan hangen! Dus we dachten, we gaan nog is ne keer iets zot doen, hup met alle Bilgen rap naar een bureau gestapt en een tour geboekt dat we met de mountainbikes eraf konden gaan. Die avond niet gefeest, want we wouden echt wel goed gefocused zijn de volgende dag, we wouden die dodeweg, deathroad, camino del muerte WEL overleven. Dus volgende ochtend om half zeven eruit. En weg.
Twas echt onvergetelijk. De mooiste moment van mijn leven. Op die fiets, totaal niet vemoeiend want alles is berg af, en het eerste stuk was nog op cement dus daar kon je echt suuuuuper snel gaan, ik ging helemaal op mijn stuur liggen en genoot van het mooiste zicht dat ik ooit heb gezien! Echt prachtig. Echt, ik kan dees gewoon niet omschrijven, maar geloof mij, dit moet je gewoon ooit gedaan hebben!! Het eerste deel kon je nog genieten van het uitzicht maar vanaf de dodeweg begon moest ik me echt gewoon focussen op de weg en steentje voor me want da stuk was echt gevaarlijk. Kei dun padje, met keiveel bochten, waarachter elke moment een tegenligger kon verschijnen, langs de superdiepe ravijn waarin je soms een gecrashte bus zag liggen en overal om de vijf meter kruisjes voor de overledenen. Gaf echt ne kick maar je moest echt wel suuper hard gefocused zijn (de week voor ons nog iemand overleden en dag voor ons nog iemand met gebroken benen). Gelukkig hielden de "gidsen" af en toe pauzes zodat we ook van het prachtige, mooiste zicht ever konden genieten.
So I came down the most dangerous road in the world... and I survived!!

BOLIVIA ONDERWEG DODENWEG

BOLIVIA DODENWEG

READY VOOR DE DODENROUTE

Na die dag kwam de dag der afscheid. Iedereen vertrok met spijt in het hart terug naar zijn eigen stad. Een voor een zag je hen gaan, tot het ook onze beurt was.
We waren levend van de dodenweg afgekomen, dus we waren weer de mop aan het uithangen met het feit dat het nu echt wel zot zou zijn als er nog iets zou gebeuren op de weg naar huis.
Maar lach nooit te snel.
Twee uur waren we onderweg, net buiten El Alto, buitenwijk van La Paz, toen ik telefoon kreeg van Ward "INEKE; we zijn gechrashed!! Ik weet niet wat ik moet doen, er zijn doden en er is bloed en de bus ga vallen van de ravijn en geraken er niet uit en verdrinken en dfkldsfkldsfkl", aangezien we heel de week de mop hadden uitgehangen dacht ik dat dit nu ook het geval was, en daar voel ik me nog altijd slecht over, maar na nen tijd hadde we door dat dit echt was!! Ward van Belgie was gecrashed me zijn bus terug naar Tarija. Die bus stond scheef en ging bijna kantelen en die is uit het raam moeten springen. Maar GELUKKIG was hij en de anderen van AFS niet dood noch gewond. Wij zijn dan zelf uit paniek, heel impulsief ook uit onze bus gestapt en in the middle of nowhere een goedkoop buske terug naar La Paz gepakt om Ward te kunnen opvangen als hij terug in La Paz zou geraken.
In het begin was hij nog heel in paniek, maar de volgende dag was hij terug kalmer. En AFS had ervoor gezorgd dat die van Tarija terug in vliegtuig mochten gaan.
En wij zijn dan ook met de bus heel thuis geraakt. In het ondertussen HETE Santa Cruz.

BILGEN

En hier ben ik dan een week terug. Ondertussen terug naar school gaan, was beetje saai omdat ze examens hebben! Maaaar dat wil zeggen dat het school bijna gedaan, hahahaha, nu al, ja nog een week school voor mij en mijn GROTE vakantie begint! Drie maanden zomervakantie here I come. En er staat zoveeel op het programma de volgende weken al. Mijn graduation, reisjes, feestjes, en funfunfun. Alleen ga ik wel een bezigheid zoeken waar ik school mee kan vervangen! Kben nu ook bezig met het zoeken naar vrijwilligerswerk, dus wss wordt het paar dagen in de week vrijwilligerswerk, en dan paar dagen nog een hobby, ik weet niet wat, suggesties zijn altijd welkom hahaha!

Oke EINDELIJK, dit was dan mijn update! Hopelijk kan ik me er volgende keer iets sneller aan zetten, oh en ik probeer zo snel mogelijk te antwoorden op jullie mails hoor!!
ESTOY FELIZ

PS.:Tegenwoordig is het Bilgie ipv Belgie omdat alle belgen bi zijn volgens Laure hahahhaha

andere PS.: De titel slaagt op het feit dat ik met VINWA, Virginie en Ward dus, in den taxi zat, en die was kei raar aant rijden en ineens was die heel den tijd links van de baan aant rijden, volgens mij in slaap gevallen ofzo, en toen ineens kwam er een hond aan, en die rijd gewoon verder, en toen hoorden we nog WOEF, en toen was die dood, en den taxi gewoon doodnormaal verderrijden alsof er niks gebeurd was. hahaha

Hasta la proxima (hopelijk wat sneller als den deze) KZIE JULLIE GRAAG EN KMIS JULLIE ZO EEN HEEL KLEIN BEETJE TOCH WEL.

(MEER FOTOS OP FACEBOOK)

Het was FEEST

Holaaa, het was feest!
Mijn ouders hier hebben echt een heel feest voor mij georganiseerd, echt geweldig. Tafels buiten mooi opgedekt, me bloemekes int midden enal. Bbq, met bbq man enal. En zelfs de muziek met dj enal. Tegen acht uur begon het, aleja je zegt tegen de Boli´s acht uur, dat wilt dus eigelijk zeggen dat ge tegen 10 a 11 uur compleet bent. En mijn ouders hadden dan een hele Boliviaanse bbq voorbereid met oa natuurlijk keeiiveel vlees, zoals de Boli´s het willen, rijst met kaas gemengd, yuca (Boliviaanse aardappel, wel lekker maar droog) en groentjes (uiteraard niet teveel want dat is hier ook niet de favoriete kost zene). Natuurlijk ook drank a volonte, want ik weet dat ze in Belgie kunnen drinken, maar in Bolivia, mannekes toch:D Dus keiveel cerveza, wodka met tampico, en cuba libre. De sfeer zat er kei goed in met de sexy Boliviaanse reggeaton op den achtergrond, haha. En ik heb ze circle of death geleerd! Tof spel vonden ze:D Maar kheb me echt kei goed geamuseerd, goed zat, terwijl de papa da helemaal niet erg vond enal! Echt tof. En de volgende dag ofcourse flinke kater, haha. Kging normaal naar de kermis op mijn school gaan, maar da kon ik echt niet meer af zondag.


De dag ervoor was er ook weer een feestje, electro weer! Amai dat deed nu echt is goed om terug "Belgische"feestmuziek te horen. Da was echt tof. Kwas eerst naar Virginie gegaan en dan hebben samen taxi gepakt naar ne winkel waar we voirge keer ook wijn hadden gekocht
(omdat niemand hier wijn drinkt en we dat echt wel misten) en toen hadden we dat op het terras opgedronken (echt cool dat de winkels hier tot 12 open blijven en terassen hebben haha) maar deze keer zijn we voor aardbeichampagne gegaan, en omdat we al vrij laat waren (zelfs voor de Bolivianen haha) besloten we om de champagne onderweg en voor het feesje op te drinken. Twas echt een grappig zicht, hup taxi tegengehouden, twee blonde trienen met zonnebril ( rond 11.30 u savonds want op de electrofeesjes hier MOET je absoluut ne zonnebril bij hebben, haha), twee glaasjes, den dop van de champagne uit den auto naarbuiten laten springen en santee, de fles was leeg voor we aankwamen hahaha. Precies twee rijkeluiskindjes uit het MTV-programma "my sweet 16" geplukt. Maar wel goed geamuseerd diejen avond.

Voor de rest was het een vrij normale week, de spaanse les zit er ook op, dus vanaf nu moet ik het op mezelf doen.
Aahja nee gisteren haha, Kging samen met Virginie den micro nemen naar die haar huis. De micro is zo een klein busje waar je 10 eurocent voor betaald en die doet een bepaalde route en je kan overal op en afstappen waar je maar wilt. Maar natuurlijk moet ge wel weten welke lijn welke route neemt. Maar we zagen dus nen micro met daarop "avenida Alemana" de straat waar Virg woont, dus wij hop erop. En na een half uur in da kei druk busje waren we er nog steeds niet, maar we dachten dat die eerst langs andere plaatsen ging rijden en daarna pas naar avenida alemana. Maar na een uur zaten we nog steeds op da busje, en da werd leger en leger, en we begonnen meer en meer velden te zien en zandwegen ipv stenenwegen. Dus dat was duidelijk niet correct. Maar we besloten toch om gewoon te blijven zitten. Nog een kwartier later was iedereeen uitgestapt buiten 1 jongen, en toen was er echt niks meer, alleen maar zand, een paar andere bussen en geen straatlantaarns, zeer verdacht aangezien we vrij dicht int centrum van een heel grote stad wonen. Dus we hadden wel wa schrik, maar dan toch aan die kerel gevraagd of die bus nog naar av alemana ging gaan en die lacht zo, en verteld ons dat die bus daar al was gepasseerd voor die int centrum was. Dus wij onoooo , da is dus hetzelfde als ge bijvoorbeeld naar Wijnegem moet, den 410 pakt in westmalle, maar dan den 410 naar turnhout, haha. Maat, echt dom van ons. Maar dan zaten we daar wel tussen de velden midden in den donker. Vrij eng. maar die jongen van op de micro heeft ons dan kei goed geholpen en zijn we uiteindelijk na een dikke 2 uur toch thuis geraakt. Haha, normaal gezien zou ons dat 10 minuten hebben genomen.

(Dit is zo´n busje, de micro)

(mijn straat bij avondval)

Morgen vertrek ik samen met wat vrienden naar Samaipata, een super mooi dorpje aan de voet van de Andes op ongeveer 1600 meter hoogte. Er zijn oude inca ruines om te bekijken en de natuur is er naar horen zeggen prachtig. Daar kijk ik echt zo hard naar uit, want altijd in de stad leven is ook eenzijdig en da gaat me echt goed doen, zowat natuur.
Typisch op zen Boliviaans is da pas sinds gisteregen geregeld, terwijl we morgen vertrekken om 8 uur smorgens met de bus om dan 3 a 4 uur te rijden. Savonds blijven we dan in een hotteletje overnachten ginder. En dat allemaal met eten en drinken inbegrepen voor nog geen 20 euries.
Ook binnen twee weken ga ik naar het titicacameer. Een AFS trip, da wordt echt suuper tof want dan gaan we de anderen terug zien, en daarna verblijven we nog een vijftaldagen in La Paz. Ik kijk er al naar uit. Reisjes :)


Ik amuseer me hier echt super goed, maar toch is dit een periode dat ik veel mis. Kmis jullie, kmis Belgie, kmis de stomste dingen zoals zelfs het slechte weer in Belgie, of de regelmaat, duidelijkheid. Tis gewoon, na 3 maanden bijna, is de roes van het nieuwe zowat aan het wegvallen. Dus je begint echt de cultuur te leren kennen. En ook de mindere kantjes zie je echt hard tegenover in het begin omdat toen alles nieuw en mooi was. En daar heb ik het soms wel moeilijk mee. Dit is de befaamde cultuurshock denk ik. Je gewoon niet goed voelen zonder reden, of echt soms storen aan de rare gewoontes van de Bolivianen. Daar tegeonver staat dat ze hier ook heel mooie, en goede gewoontes hebben en dat maakt het iets makkelijker. Maar toch mis ik. Ik mis jullie.