roze dolfijnen, roze evelienen en roze salars

Joeeeeeee! Het begint echt echt echt te korten want dit gaat mijn laatste blog worden! (aangezien ik binnen twee weken, zaterdag 12 juni, terug op belgische bodem sta!)

Ik heb het deze keer extra lang laten wachten en uitgesteld, omdat ik ineens over alles wat kon schrijven. De vorige keer was na carnaval da ik nen blog had geschreven dus hier volgt dan mijn leven vanaf februari:

Okee, dus na carnaval is de unief voor mij hier ook begonnen,; ik mocht zelf kiezen welke richting (khad wel maar keuze tussen 3 of 4 richtingen) maar khad dus gekozen voor talen omdat ik dacht dat da mij nog het meeste ging opbrengen; kmocht ook echt kiezen welke vakke ik wou pakken en welke niet. En dus na een paar meetings me mensen van de unief en den directeur enzo had ik mijne lessenrooster gekregen, die inhield dat ik 4 dagen per week telken gewoon een paar uurkes in de voormiddag naar de les moest. Het ding was dat die lesse echt suuuuuuuuper saai waren en ik altijd in een andere klas zat, maar mijn medeleerlingen waren zo van die mensen rond de 25 tot 40 jaar dus buiten enkelen waren daar ni echt toffe mensen bij.. na twee maanden ofzo ben ik hier dan toch maar mee gestopt me de unief omdat ik dan die tijd in de voormiddag aan andere dingen kon spenderen (aangezien ik daar echt gewoon zat om mijnen dagboek aan te vullen) zoals kooklessen. Dus manne vanaf nu kan ik jullie dus verwenne me lekkere boliviaanse hapkes haha.

Oke voor de rest ben ik nog altijd ook naart weeshuis blijven gaan, en in de weekends feesjes en in de week chupas(overdag zuipfeesjes), afspreken me vrienden, naar cinecenter gaan om te gaan skygamen of een filmke te zien en gewoon rondhangen op de plaza waar ze de overheerlijkste koffie ever hebben haha.

Intussentijd heb ik niet alleen in santa cruz gezeten; er was nog een reiske naar trinidad met AFS waar we tussen de roze dolfijnen hebben zitten varen en tussen de krokodillen (de Freddy van de sam hahaha) enzo en dan savonds in da dorpke wa rondgehangen en omg ja ik wast al bijna vergeten,; maar ik was toen me steffie in een kerk gaan zitten om efkes rustig na te denken over de dingen enzo.. en op den duur daar nog me haar over zitten praten maar blijkbaar hebben wij daar meeeega lang gezeten want toen wij naar buiten wouden gaan bleek die kerk gesloten te zijn!!! alleen het licht van kaarsen, man da was suuuper eng want da was zoals in de horrorfilms dat daar nen psychopaat ofzo zat die ons ging vermoorden hahah. Ma wij dus aan die poort gaan hangen en om hulp zitte roepen en dan kwamen natuurlijk al die boliviaantjes kijken en ons uitlachen als aapkes in de zoo hahaha en dan hebben die de pastoor gebeld en ongeveer een half uur tot drie kwartier later (natuurlijk allemaal rustig op zen boliviaans) kwam dieje deraan op zen fietske me de sleutel om ons te bevrijden hahahah.

dan ongeveer een week later is Evelien aangekomen! Die kwam mij hier twee weken bezoeken en bolivia wa leren kennen. Da was echt TOOOOOOO CRAZY om die terug te zien man; ik kon da altijd niet geloven dat die daar echt was haha. Maar dus we zijn dan direct vertrokken naar samaipata (klein jipsiedorpke) omdat iedereen daar naar toe ging omdat het semana santa was en dan is santa cruz dood dus we moeste daar wel naartoe. En daar hebben we overdag wa incaruines en watervallen gezien en savonds was het dan altijd feest op het voetbalveld waar alle autos me hunnen eigen muziek bijelkaar kwamen, kampvuurtjes maakten en heeel veel bier zopen! Da was echt grappig want ga moest gewoon van auto naar auto gaan om andere muziek te horen of om meer bier te krijgen hahah:D
Daarna heb ik Evelien santa cruz en de levensstijl hier geshowed en de week daarna ben ik me haar wa gaan reizen door bolivia.. Eerst naar la paz waar het kuuuuuttekoud was en waar we den dodenweg hebben gedaan, gelukkig voor den tweede keer overleefd, maar er was vier dagen voor ons juist een israeletisch meisje afgereden en overleden en in onze groep zaten twee israelethische vrienden daarvan, wel confronterend ze.
Daarna zijn we op de bus naar potosi gestapt, da was een hel ik zweer het u! Na 3 uur rijden ofzo stonden wij stil omdat de chauffeur moest pissen ofzo en ineens voelen en horen wij zo ne knal; der was blijjkbaar ne camion op ons gereden; echt helemaal kapot! Gelukkig leefden die inzittenden nog wel maar een vrouw was er naart schijnt heeeel heel slecht aantoe. En dus dan is er een andere bus gekomen en zijn we verder kunnen rijden! maar dan ineens stonden we stil om 6 uur smorgens blijkbaar en hebben we daar nog drie uur stil gestaan tot ik wakker werd en dan ben ik is gaan vragen wat er aan de hand was en blijkbaar wast een blokkering van de overheid en gingen we nog misntens drie tot 6 uur stilstaan, niks van zene! hup uit die bus gespronge ons koffers gepakt en beginnen stappen naar den andere kant van de blokkering om daar dan voor veel te veel geld nen taxi verder naar potosi te kunnen pakken! wa een gedoe man. Dan in potosi ni zo lang gebleven want twas daar kei lelijk en we waren allebei ziek van de hoogte dus hup verder naar sucre dat daar twee uurtjes vanaf ligt. Da was echt een mooi stadje en daar hebbe we ook nog dinosaurussporen gaan bezien en dan de volgenden dag naar cochabamba om daar naar de grootste christo ter wereld te gaan beklimmen (jep groter als dieje van rio, spijtig wel minder bekend) en savonds daar gaan feesten!! Aahja ik heb daar ook mijnen piercing in mijn lip laten zetten!:D efkes impulsief doen haha.

En toen was Evelien weg en heb ik gewoon nog het leven in santa cruz verder laten lopen; toen was het eigelijk aftellen naar de reis naar het salar de uyuni ; da is echt niieeet normaal moooi da is een super grote zoutvlakte, even groot als vlaanderen, en ge kunt alleeen maar wit om u heen zien echt prachtig, en daar waren ook mega grote cactusseen echt 7 meter groot ofzo en kheb ook woestijnen gezien me keiveel vulkanen overal rondom ons en dan van die gaten waar keiveel rook uitkomt da keihard stinkt omdat da eigelijk zwavel is! en ook een warmwaterbron waar we in hebben kunnen zwemmen; want ge gelooft het of niet da was zowieso de koudste woestijn die er bestaat; snachts wast -30 graden en wij sliepen in van die hotels die van zout gemaakt waren en dus natuurlijk niks van electriciteit of verwarming hadden dus da was echt kuuuuutttekoud.
Twas wel echt banglejk om alle bilgen terug te zien!!:D Het thema was: ze kennen mij hier toch niet. Dus iedereen zo schraal mogeljk (bal marginal achtig) verkleed en zoals gewoonlijk gewoon kei schraal doen en niks aantrekken van wa iemand van ons denkt. Aahja wel echt nen tip voor als ge daar ooit ook zelf naartoe gaat: neem ne katerpil mee! ik zweeer het op 5000 meter hoogte drinken is echt ni aangenaam den dag erna:D zeker ni als ge heel den dag in nen jeep om hobbelweggeskes zit te rijden. haha.

En dan nu terug in santacruz, aant genieten van laatste twee weken; stillekes aan mijn koffers bij elkaar zoeken en afscheidskadootjes enzo maken, ook alles voor de laatste keer gaan doen en daar dan nog is bij stilstaan ook! Dat is echt heel raar en moeilijk; maar toch heb ik een heeeel leuk vooruitzicht om jullie terug te zien!!:D


Ik mis jullie; maar niet meer voor lang! wieeehaaaaaa

Ik hoop dat jullie een beetje genote hebbe van mijn blogs en het tof was om is te lezen!
Tot in belgie,

kus, beso, Ineke.