vrijdag 28 mei 2010

roze dolfijnen, roze evelienen en roze salars

Joeeeeeee! Het begint echt echt echt te korten want dit gaat mijn laatste blog worden! (aangezien ik binnen twee weken, zaterdag 12 juni, terug op belgische bodem sta!)

Ik heb het deze keer extra lang laten wachten en uitgesteld, omdat ik ineens over alles wat kon schrijven. De vorige keer was na carnaval da ik nen blog had geschreven dus hier volgt dan mijn leven vanaf februari:

Okee, dus na carnaval is de unief voor mij hier ook begonnen,; ik mocht zelf kiezen welke richting (khad wel maar keuze tussen 3 of 4 richtingen) maar khad dus gekozen voor talen omdat ik dacht dat da mij nog het meeste ging opbrengen; kmocht ook echt kiezen welke vakke ik wou pakken en welke niet. En dus na een paar meetings me mensen van de unief en den directeur enzo had ik mijne lessenrooster gekregen, die inhield dat ik 4 dagen per week telken gewoon een paar uurkes in de voormiddag naar de les moest. Het ding was dat die lesse echt suuuuuuuuper saai waren en ik altijd in een andere klas zat, maar mijn medeleerlingen waren zo van die mensen rond de 25 tot 40 jaar dus buiten enkelen waren daar ni echt toffe mensen bij.. na twee maanden ofzo ben ik hier dan toch maar mee gestopt me de unief omdat ik dan die tijd in de voormiddag aan andere dingen kon spenderen (aangezien ik daar echt gewoon zat om mijnen dagboek aan te vullen) zoals kooklessen. Dus manne vanaf nu kan ik jullie dus verwenne me lekkere boliviaanse hapkes haha.

Oke voor de rest ben ik nog altijd ook naart weeshuis blijven gaan, en in de weekends feesjes en in de week chupas(overdag zuipfeesjes), afspreken me vrienden, naar cinecenter gaan om te gaan skygamen of een filmke te zien en gewoon rondhangen op de plaza waar ze de overheerlijkste koffie ever hebben haha.

Intussentijd heb ik niet alleen in santa cruz gezeten; er was nog een reiske naar trinidad met AFS waar we tussen de roze dolfijnen hebben zitten varen en tussen de krokodillen (de Freddy van de sam hahaha) enzo en dan savonds in da dorpke wa rondgehangen en omg ja ik wast al bijna vergeten,; maar ik was toen me steffie in een kerk gaan zitten om efkes rustig na te denken over de dingen enzo.. en op den duur daar nog me haar over zitten praten maar blijkbaar hebben wij daar meeeega lang gezeten want toen wij naar buiten wouden gaan bleek die kerk gesloten te zijn!!! alleen het licht van kaarsen, man da was suuuper eng want da was zoals in de horrorfilms dat daar nen psychopaat ofzo zat die ons ging vermoorden hahah. Ma wij dus aan die poort gaan hangen en om hulp zitte roepen en dan kwamen natuurlijk al die boliviaantjes kijken en ons uitlachen als aapkes in de zoo hahaha en dan hebben die de pastoor gebeld en ongeveer een half uur tot drie kwartier later (natuurlijk allemaal rustig op zen boliviaans) kwam dieje deraan op zen fietske me de sleutel om ons te bevrijden hahahah.

dan ongeveer een week later is Evelien aangekomen! Die kwam mij hier twee weken bezoeken en bolivia wa leren kennen. Da was echt TOOOOOOO CRAZY om die terug te zien man; ik kon da altijd niet geloven dat die daar echt was haha. Maar dus we zijn dan direct vertrokken naar samaipata (klein jipsiedorpke) omdat iedereen daar naar toe ging omdat het semana santa was en dan is santa cruz dood dus we moeste daar wel naartoe. En daar hebben we overdag wa incaruines en watervallen gezien en savonds was het dan altijd feest op het voetbalveld waar alle autos me hunnen eigen muziek bijelkaar kwamen, kampvuurtjes maakten en heeel veel bier zopen! Da was echt grappig want ga moest gewoon van auto naar auto gaan om andere muziek te horen of om meer bier te krijgen hahah:D
Daarna heb ik Evelien santa cruz en de levensstijl hier geshowed en de week daarna ben ik me haar wa gaan reizen door bolivia.. Eerst naar la paz waar het kuuuuuttekoud was en waar we den dodenweg hebben gedaan, gelukkig voor den tweede keer overleefd, maar er was vier dagen voor ons juist een israeletisch meisje afgereden en overleden en in onze groep zaten twee israelethische vrienden daarvan, wel confronterend ze.
Daarna zijn we op de bus naar potosi gestapt, da was een hel ik zweer het u! Na 3 uur rijden ofzo stonden wij stil omdat de chauffeur moest pissen ofzo en ineens voelen en horen wij zo ne knal; der was blijjkbaar ne camion op ons gereden; echt helemaal kapot! Gelukkig leefden die inzittenden nog wel maar een vrouw was er naart schijnt heeeel heel slecht aantoe. En dus dan is er een andere bus gekomen en zijn we verder kunnen rijden! maar dan ineens stonden we stil om 6 uur smorgens blijkbaar en hebben we daar nog drie uur stil gestaan tot ik wakker werd en dan ben ik is gaan vragen wat er aan de hand was en blijkbaar wast een blokkering van de overheid en gingen we nog misntens drie tot 6 uur stilstaan, niks van zene! hup uit die bus gespronge ons koffers gepakt en beginnen stappen naar den andere kant van de blokkering om daar dan voor veel te veel geld nen taxi verder naar potosi te kunnen pakken! wa een gedoe man. Dan in potosi ni zo lang gebleven want twas daar kei lelijk en we waren allebei ziek van de hoogte dus hup verder naar sucre dat daar twee uurtjes vanaf ligt. Da was echt een mooi stadje en daar hebbe we ook nog dinosaurussporen gaan bezien en dan de volgenden dag naar cochabamba om daar naar de grootste christo ter wereld te gaan beklimmen (jep groter als dieje van rio, spijtig wel minder bekend) en savonds daar gaan feesten!! Aahja ik heb daar ook mijnen piercing in mijn lip laten zetten!:D efkes impulsief doen haha.

En toen was Evelien weg en heb ik gewoon nog het leven in santa cruz verder laten lopen; toen was het eigelijk aftellen naar de reis naar het salar de uyuni ; da is echt niieeet normaal moooi da is een super grote zoutvlakte, even groot als vlaanderen, en ge kunt alleeen maar wit om u heen zien echt prachtig, en daar waren ook mega grote cactusseen echt 7 meter groot ofzo en kheb ook woestijnen gezien me keiveel vulkanen overal rondom ons en dan van die gaten waar keiveel rook uitkomt da keihard stinkt omdat da eigelijk zwavel is! en ook een warmwaterbron waar we in hebben kunnen zwemmen; want ge gelooft het of niet da was zowieso de koudste woestijn die er bestaat; snachts wast -30 graden en wij sliepen in van die hotels die van zout gemaakt waren en dus natuurlijk niks van electriciteit of verwarming hadden dus da was echt kuuuuutttekoud.
Twas wel echt banglejk om alle bilgen terug te zien!!:D Het thema was: ze kennen mij hier toch niet. Dus iedereen zo schraal mogeljk (bal marginal achtig) verkleed en zoals gewoonlijk gewoon kei schraal doen en niks aantrekken van wa iemand van ons denkt. Aahja wel echt nen tip voor als ge daar ooit ook zelf naartoe gaat: neem ne katerpil mee! ik zweeer het op 5000 meter hoogte drinken is echt ni aangenaam den dag erna:D zeker ni als ge heel den dag in nen jeep om hobbelweggeskes zit te rijden. haha.

En dan nu terug in santacruz, aant genieten van laatste twee weken; stillekes aan mijn koffers bij elkaar zoeken en afscheidskadootjes enzo maken, ook alles voor de laatste keer gaan doen en daar dan nog is bij stilstaan ook! Dat is echt heel raar en moeilijk; maar toch heb ik een heeeel leuk vooruitzicht om jullie terug te zien!!:D


Ik mis jullie; maar niet meer voor lang! wieeehaaaaaa

Ik hoop dat jullie een beetje genote hebbe van mijn blogs en het tof was om is te lezen!
Tot in belgie,

kus, beso, Ineke.

vrijdag 19 maart 2010

Er was eens...

Heeeel heeeel heeeel lang geleden een meisje, Ineke genaamd, die een blog heeft geschreven.
Twerd dus dringend tijd voor nen nieuwen blog aan de postdatum van de vorige te zien, kben bijna twee maanden verder!!! En natuurlijk is er weeral super veel gebeurd he.

Te beginnen bij de Bilgen die santa cruz kwamen veroveren, bijna iedereen van de bilgen die in bolivia wonen zijn naar hier gekomen omdat de legendarische pitbull; zowieso goedgekend met de nummers i know you want me en hotelroom en van die dinges; typischen bolivia muziek haha, hier dus optrad in santa cruz. Da concert was zalig we hadde de goedkoopste tickets gekocht ma uiteindelijk zijn we dan toch weeral in de vip geraakt waar ge tickets van 5 keer duurder nodig had hahahah, sukkeltjes die da daar echt aan hebben gegeven toch!
dan zijn we ook nog naar samaipata geweest met de bilgen; da was natuurlijk ook suuuuuper tof; da is echt zo een hippiedorpke int midde van de natuur, in een keiiii cheap hotelleke van belgen geslapen, en nog heeeel zotte dingen meegemaakt op de plaza van santa cruz toen we de volgende nacht terug waren, maar da zijn dingen die ge Zowieso in belgie te horen krijgt.

Dan volgde een paar dagen later carnaval!! Amaaaaai da was echt zooooooooooooooot! ma echt ik meen het niet normaal hoe zalig da da is. awel hier in santa cruz is de enige plaats in de wereld waar ze da zo graaf vieren, tzit een beetje ingewikkeld ineen ma ik zal het hele concept is een beetje proberen uitleggen he/ Dus het bestaat uit vier dagen, zaterdagavond hebt ge eerst de "stoet" zo ne pracht en praalstoet me keiveel van die coole en zotte praalwagens zoals ge op tv altijd ziet, en op elke praalwagen staat helemaal vanboven een koningin, alee geen echte, ma da is de koningin van de comparsa van de praalwagen. Ne comparsa da is ne groep van mensen, jongens; die zo een paar keer int jaar samen komen om te feesten maar vooral me carnaval, en alle comparsas hebben verschillende namen. dus eigelijk echt heel santa cruz van arm tot rijk zit in ne comparsa want dan hebde bijvoorbeeld tussen die comparsas verschillende rangen, alee sommige zijn veel rijker;armer, ouder, jongeren, echt allemaal verschillende dus. En elke comparsa heeft dus een koningin, en dan is er nen hele stoet over ne keiiii grote straat en da is het traditionele deel. Want de bedoeling is dat de comparsas de meisjes uitnodigen om in hunne comparsa te komen feesten op carnaval. En dus daarom mogen de jongens de meisjes uitnodigen om in hun comparsa te komen, in vergelijking betalen de jongens 200 dollar terwijl de meisjes maar 30 moeste betalen; omda ja da is hier de cultuur zo he. En me die 200 dollar da ne kerel betaald of 30 dollar van een meisje; krijgde nen soort van overal en toegang tot de "garage", das zo nen openluchtgarage meestal of een parkske ofzo; en daar zijn optredens en alllleeen drank is gratis en gratis bbq enzo. en omda ik een meisje was mocht ik ook in andere garages binnen, dus da was echt zo van parkske naar parkske me optredens wandelen terwijl alle straten afgesloten waren EN iedereen op elkaar verf aant spuiten was!! echt me alles; drie dagen aan een stuk, op elkaar gooien, verf, waterballonne, verfpistooltjes, bier(was toch gratis haha), echt me alles. En da dan drie dagen aan een stuk!! echt een geweldig leven was da ze:D

En dan na carnaval efkes moeten recuperen toch, en dan is het gewone leven terug begonnen; ik heb ondertusse ook nen salsacursus afgerond en ben ondertussen bezig me zwemlessen. en tweeshuis da doe ik ook nog altijd verder. EEEEn ondertussen is ook de unief begonne!! ik studeer hier dus talen; frans; spaans en engels en das altijd alleen in de voormiddag, buiten maandag want dan heb ik geen les haha.

Den tijd begint ook enorm te korten; binnen minder als 3 maand sta ik al terug ginder!! dus nu ga ik gewoon nog genieten van mijn leven hier, mijn zorgeloos leven, voordat ik terug in de harde maar zowieso ook supertoffe realiteit terecht kom.

EN binnen twee weken exact staat Evelien hier joehoew!!:D

Oke daaaag; kmis jullie

woensdag 27 januari 2010

Tarija Kapot.

Dag churos! Kben weer terug van weggeweest.
Tijd voor een nieuwe blog! Der is weer vanalles gebeurd!
Met nieuwjaar ben ik naar Tarija gegaan. Waarom? Omdat dat DE nieuwjaarstad is van Bolivia. Echt heel de wereld gaat daar me nieuwjaar naartoe om daar nieuwjaar te vieren omdat da daar het beste en tofste feest is. Da is namelijk een week aan een stuk feest.
Ge kunt het u al voorstellen, een vrij klein zonnig stadje, me twee plazas centraal waar iedereen altijd zit, en dan rond de periode van nieuwjaar loopt da daar vol, ma echt VOL me jongeren!

Maar wacht, kzal bij het begin beginnen. We gingen er naartoe in bus, want da ist goedkoopste, twas weer een zotte rit van 20 uur want Tarija ligt helemaal int zuiden van Bolivia tegen de Argentijnse grens. Natuurlijk wouden we toen al beginne me feeste dus hebben we onderweg in de bus (die ook vol me feestgangers enjongeren zat) al vriende gemaakt die ons heel den tijd pintjes trakteerden, echt chill want de weg was echt mega kut en als ik nie zat was geweest had ik echt doodgegaan! Maar da was dus echt al een heel feest. Alleen smorgens toen we Tarija begonnen te naderen moesten we ongeveer twee uur wachten omdat ze de cement nog aant legge waren.. hahahha, das echt typisch bolivia. Dus hebben we weer nieuwe uno-vrienden gemaakt. En efkes iets gegeten langs de weg, der zaten zo van die vrouwen me potten langs de kant dus moeste we da is uitproberen, twas wel ni zo lekker.
Toen da eindelijk de weg af was, konden we doorrijden en rustig aankomen in Tarija! Echt een suuuper mooi stadje, vrij klein, maar heel gezellig, deed me kei hard aan Europa denken omdat het zo proper was en zo ja europees.. kweetni waarom.

Dan begon de zotte week pas echt, we hadden een cheap hostalleke gevonden waar we konden slapen voor iets van een 4 euro per nacht ofzo en dan was da echt super chill, elken dag gewoon rondhangen op de plazas, terrasjes doen, vrienden maken, enzovoort! En de sofie johnson heel den tijd me haren gsm tiktok!! hahaha. En savonds gingen we dan altijd de feesjes kapot maken. Echt zalig! Elken avond opt podium gedanst en de volgende dag waren er altijd duizend mensen die ons herkenden, dus hadde we weer nieuwe vrienden hahaha.
En dan savonds tijdens rondhangen op de plaza ook van huis naar huis gaan omda we overal werden uitgenodigd en amaai, kwas al bijna vergeten te vertellen over dé sebastian! Echt hahaha, er was ergens een gevecht bezig en wij natuurlijk gaan kijken en ineens zegt de sebastian ehj wille jullie niks drinken, wij owke goe als gij ons inviteerd, dus oke dan gingen we zitten en hebbe we zo dé sebastian leren kennen, zo een grappig manneke da we derna nog keiveel zijn tegen gekomen!
En ook als er zo nen truk voorbij kwam, ehj moge wij der mee in, dan hup vanachter in den truk toerekes zitten doen rond de plaza me kei luide muziek.

En op nieuwjaar zelf zijn we naar een kei groot feest geweest en na da feest gaat iedereen naar de plaza chillen, dus om 8 uur smorgens was echt iedereen op de plaza zo zat als ne patat (btw da kan trouwens ni want patatee kunne ni zat zijn want die zien bruin, hahahah een van de zatte uitspraken) en daar gewoon nog wa verder gefeest. Virg en ik in taxis zitte stappe zonder da we moeste betalen, kei handig man, en dan de volgende dag zagen wij ineens die fotos van in die taxis da wij al die cocabladere aant eten waren en dieje zijne cola aant opzuipen.

Oke we zijn ni alleen zat geweest in Tarija! We hebben ook nog den toerist uitgehangen want we zijn nog naar de casa vieja geweest. Da is zo een huis in de buurt van tarija en daar maken ze al de lekkere wijn van Tarija. Me kei mooie wijngaarden enzo. En we hebben ook nog een marktje afgedaan enzo van die dingen! Want echt serieus Tarija is echt een prachtig stadje, vanaf nu 2de mooiste op de lijst (1ste is natuurlijk santa cruz..)

Oke na een zotte week gefeest te hebben, moesten we terugkeren naar santa cruz.. zo brak en moe als iets! Tbegon al goe, diejen buschauffeur zag er kei dronken uit en had zowieso niks geslapen (hier rijden de busschauffeurs gewoon 20 uur aan een stuk zonder afwisseling ofzo) en dieje was echt mega snel aant rijden, op nog een degelijke weg wel. Maar ineens moet die meeeeeeega hard remmen en begon het naar de rook te ruiken en der was wa paniek, maar uiteindelijk bleek het gewoon nen hond geweest te zijn die hij had overreden. Kwas dus echt al ni gerust, en kben heel de weg wakkergebleven omda ik gewoon ni kon slapen! De weg naar Tarija is echt even erg als den doden weg, kunde u da voorstellen 20 uur aan een stuk. Die is echt keeeiii dun, me kei diepe hellingen, en dan midden in de nacht zonder licht. Bv er waren keiveel stukken da ge langs den ene kant de muur op 20cm kon aanraken en langs den andere kant den rand ni meer kon zien. Of een keer da dieje nen bocht nam en er verschoven zo stenen dus hongen wij efkes keiii scheef in de ravijn, maat echt kpak nooit meer de bus naar ginder! Alsk daar ooit nog moet zijn is het zowieso met vliegtuig.

En dan waren we dus terug. De weken daarna heb ik efkes weer dipke gehad. tging ni zo goe me mijn familie, aleja ik woon nu int hotel, en das allemaal heel leuk eh, maar da geeft helemaal ni zo een familiegevoel! Gelukkig is da zich nu aant oplossen en is het wel hard aant beteren de laatste dagen.

vandaag komen ook alle andere belgen naar Santa Cruz want we gaan me zen allen naar Pitbull kijken en naar samaipata een tripke!! Tzal wel weer zot worden.

Aah en ik heb ook een reunie gehad over de unief, en die gaat binnekort ook beginnen, na carnaval (wa hier het grootste feest vant jaar is) en ik ga hier ofwel talen(voor mijn Spaans te verbeteren), ofwel toerisme(omdat die veel tripkes maken) of communicatie(omdat da er leuk uitziet me theater en radio enzo) studeren. Kben er nog ni uit maar ik hou jullie op de hoogte.

EN maandag ga ik salsalessen pakken! haha

Oke ciao, tot snel! Kmis jullie hard! En toch kijk ik ni zo heel hard uit om terug in belgie te zijn... wat trouwens nog maar 4 en halve maand weg is want mijn vliegticket staat al vast. 12 juni om 14.00 u ongeveer sta ik terug op Belgische bodem..

Liefs,